Akina `Tilki` Kitsune

[akinakitsune]

Akina `Tilki` Kitsune

 

survivor.

 

Alıntı

13 Mart 2025 - Akina Kitsune'nin günlüğünden.

Bazen kendimi bir ip cambazı gibi hissediyorum. Ama bu, gösterişli bir sirkin ortasında dengenin ustaca sağlandığı bir yürüyüş değil. Bu, kimsenin izlemediği, nereye bağlandığını bilmediğim bir ipin üstünde ölüme meydan okurcasına yürümek. Aşağı bakarsam düşeceğimi biliyorum. Ama yukarı bakarsam ipi kaybedeceğim. O yüzden sadece ileriye gidiyorum. Ya da en azından, gittiğimi sanıyorum.

 

Denge.

İnsanlar ona sahip olduğumu düşünüyor. Çünkü onlara gösterdiğim şey bu. Ama bilmiyorlar ki, attığım her adımda ipin hafifçe titreyişini hissediyorum. Ufak bir hata, ufak bir tereddüt ve her şey bitecek. İşin garibi, bazen düşmeyi bile düşünüyorum. Bir şeyin beni itmesini. Yalnızca bu gerginliği üzerimden atmak için. Ama bunu yapamam. Çünkü düşüşün ne kadar süreceğini bile bilmiyorum.

İnsanlar bana bakıyor ama beni görmüyorlar. Beni tanıdıklarını sanıyorlar ama tanımıyorlar. Onlara bir yansıma veriyorum, görmek istediklerini. Gülümsersem dost canlısı olduğumu sanıyorlar, omuz silkersem umursamaz biri olduğumu düşünüyorlar. Ama içimde sürekli hesap yapan bir mekanizma var. Kim, ne istiyor? Kim, ne bekliyor? Kimin maskesini takmalıyım? Bu hesaplar hiç durmuyor. Durursa, gerçek ben ortaya çıkar ve gerçek ben, işe yaramaz bir yükten başka bir şey değil.

Bazen, bu ip gerçekten bir yere bağlı mı, diye düşünüyorum. Ya başından beri boşlukta yürüyorsam? Ya hiç var olmamış bir yolun hayalini kuruyorsam? Belki de çoktan düştüm ve sadece düşüş anının süresini uzatıyorum. Eğer öyleyse… bir gün dibi görmek zorundayım.

 

 

Alıntı

 

26 Mart 2025 - Akina Kitsune'nin günlüğünden.

 

Dün bir oyun oynadım. Kurallarını ben belirledim. Ama bir gariplik vardı—bu sefer oyun sahte hissettirmedi.

Biliyordum, her zaman biliyordum. O ip hiçbir yere bağlı değildi. Ben sadece düşüş anını geciktiriyordum. Ama belki de mesele hiç düşmek değildi. Belki de sadece birilerinin el uzatmasını bekliyordum. Ve dün… biri elini uzattı.

 

Beni gördü. Sahte gülümsememi, umursamaz omuz silkişimi, maskelerimi. Yine de vazgeçmedi. Yine de kalmaya devam etti. Alay ettim. Oyunuma çekmeye çalıştım. Ama o, ciddiye aldı. İlk kez biri, içimde yankılanan o boşlukla yüzleşmeye zorladı beni. Sevilmenin, bir ihtimal bile olabileceğini söyledi.

 

Sevilmek mi?

Ne garip kelime. Kulağa bir yalan gibi geliyor. Hiç duymadığım, bilmediğim bir dilde yazılmış bir kelime gibi. Ama işin garibi… inanmak istedim. Çünkü eğer bu oyun devam edecekse, kuralları değiştirmem gerekiyordu.

Bugün yeni bir kural ekliyorum: Sevilmenin mümkün olduğunu kabul edeceğim.

Şimdilik sadece oyunun bir parçası olarak. Ama ya gerçekse? Ya gerçekten biri beni, olduğum gibi, düşmekte olan biri olarak bile, kabul ediyorsa?

İlk kez, dibe çakılmaktan korkuyorum. Çünkü artık biri, benim düşmemi istemiyor.

 

 

 

Mart 28, 2025 tarihinde akinakitsune tarafından düzenlendi

[ErebusTheDarkness]

tilki güzel lakapmış

[Üstad]

severiz.

[0xellot]

d

Nisan 1, 2025 tarihinde 0xellot tarafından düzenlendi

[myrtle]

bizimkisi

[darketiass]

devamını takipteyizz

[Ndeasd]

Bayan Queenie bunu takibe aldı, HARİKA DURUYOR!!!

[Blask]

mısır gevreği ile problemleri var. Başarılar

[akinakitsune]

Tüm yorumlar için teşekkürler. 

Tanıtıma 26 Mart 2025 tarihine ait bir günlük yaprağı eklendi. 

 

Alıntı

26 Mart 2025 - Akina Kitsune'nin günlüğünden.

 

Dün bir oyun oynadım. Kurallarını ben belirledim. Ama bir gariplik vardı—bu sefer oyun sahte hissettirmedi.

 

Biliyordum, her zaman biliyordum. O ip hiçbir yere bağlı değildi. Ben sadece düşüş anını geciktiriyordum. Ama belki de mesele hiç düşmek değildi. Belki de sadece birilerinin el uzatmasını bekliyordum. Ve dün… biri elini uzattı.

 

Beni gördü. Sahte gülümsememi, umursamaz omuz silkişimi, maskelerimi. Yine de vazgeçmedi. Yine de kalmaya devam etti. Alay ettim. Oyunuma çekmeye çalıştım. Ama o, ciddiye aldı. İlk kez biri, içimde yankılanan o boşlukla yüzleşmeye zorladı beni. Sevilmenin, bir ihtimal bile olabileceğini söyledi.

 

Sevilmek mi?

Ne garip kelime. Kulağa bir yalan gibi geliyor. Hiç duymadığım, bilmediğim bir dilde yazılmış bir kelime gibi. Ama işin garibi… inanmak istedim. Çünkü eğer bu oyun devam edecekse, kuralları değiştirmem gerekiyordu.

Bugün yeni bir kural ekliyorum: Sevilmenin mümkün olduğunu kabul edeceğim.

Şimdilik sadece oyunun bir parçası olarak. Ama ya gerçekse? Ya gerçekten biri beni, olduğum gibi, düşmekte olan biri olarak bile, kabul ediyorsa?

İlk kez, dibe çakılmaktan korkuyorum. Çünkü artık biri, benim düşmemi istemiyor.

 

[zawon the whip of god]

süt neden mısır gevreğinden sonra biter

Mart 28, 2025 tarihinde zawon the whip of god tarafından düzenlendi