Sergio Bianchi - (Bir Günlük Kaydı)

[BUTCHERSD]

Başarılar dostum 

[Shelbyssx]

Anna Karenina'nın yazarı Lev Tolstoy yanında çıraklık mı yaptı be usta bu nedir yaa takipteyiz valla başarılar canım karşim

[𝓕𝓾𝓻𝓲𝓷𝓪]

03:52 – Kasaba Sahili

 

Merhaba sevgili defterim,
Biliyorum… uzun bir gece daha.
Ve ben yine ellerimde bir şişe bira, cebimde biraz çerez, önümde uzanan sessiz bir denizle geldim sana. Rüzgâr hafif hafif esiyor, dalgalar usulca kıyıya vuruyor ama içimdeki fırtına hâlâ dinmedi. Sessizlik, bir noktadan sonra huzur değil, yankılanan düşünceler haline geliyor. İşte ben de tam o düşüncelerin ortasında sana sığınıyorum.

Bugün kendime biraz kızgınım.
Daha doğrusu… kırgınım.
Kime olduğunu tam bilmiyorum ama belki biraz kendime, belki biraz yaşama, belki de hiç olmayacak bir ihtimali kalbimde büyüttüğüm için o sessiz kadına.

Hanna…
O gülümsemesi, saçlarının gözünün önüne düşüşü…
Hepsi o kadar masum, o kadar tanıdık geldi ki. Uzun zaman sonra içimde bir şeyler kıpırdadı. Kalbim, çok uzun zamandır unuttuğu bir melodiyi tekrar duymuş gibi heyecanlandı. Ama ben ne yaptım? Bir anlığına gerçekleri unuttum. Unutmamam gereken şeyleri…
Onun bir hayatı olduğunu, biriyle olduğunu…

Belki bir şey olmaz sandım.
Belki bir akşam biraz kahkaha, birkaç kadeh ve sahil yürüyüşüyle geçip giderdi her şey.
Ama geçmedi. İçimde bir yerlere dokundu. Derinlere.
Ve şimdi, bu gece, burada… içimi kemiren şeyin adı sadece pişmanlık değil. Aynı zamanda suçluluk. Aynı zamanda “keşke”ler. Aynı zamanda kendine duyduğun o sessiz öfke.
İşte bu yüzden yazıyorum sana.

Bazen çok iyi bildiğimiz yollarda bile kayboluruz ya hani…
Ben de öyle bir kavşaktayım şu an.
Bir yanda duyduğum şeylerin güzelliği, diğer yanda farkında olduğum gerçekler.
Ve içten içe biliyorum… uzak durmam gerek.
Uzak kalmalıyım.
Bir süre kendimi susturmalıyım. Belki de gerçekten, bavulumu yere koyduğum an yanlıştı. Belki o valiz hep omzumda kalmalıydı.

Kendime söz verdim bu gece.
Bir süre hiçbir şeyin içinde olmayacağım.
Kimsenin hikâyesine fazladan bir satır eklemeyeceğim.
Ve birinin gülüşüne yeniden anlamlar yüklememek için dikkat edeceğim.
Çünkü… kalp bir kez sever, ama onun ağırlığını taşımayı öğrenmek yıllar alıyor.

Şimdi kapatıyorum bu sayfayı.
Ama içimde hafif bir sızı ve gözümde usulca oluşan bir tebessümle.
Her şeye rağmen, yaşadığım o anlar güzeldi.
Ve bazen, hatalar da insana ait…

Sadece biraz dinlenmek istiyorum artık.
Kendimden, kalbimden, duygulardan uzak bir yerde.
Belki denizin sesi bir şeyleri susturur içimde.

 

“Bazen sadece yazmak yetmez, ama yazmak, içimdeki sessiz çığlıkları duyurmanın en zararsız yolu. Bu gece de öyleydi. Şimdilik bu kadar sevgili defter, görüşmek üzere.”

[Dusty]

farklı bir tarz... başarılar

[Asap]

Dönem değişikliğinden dolayı konu arşivlendi. Konuyu tekrar aktif etmek isterseniz bizimle iletişime geçebilirsiniz.