Kareem Wright - KW

[uurindark]

KAREEM WRİGHT

---

Chapter 1 — Davis’in Tozu (2003–2012)

Kareem Wright, 20 Temmuz 2003 sabahı Los Santos’un en gürültülü mahallelerinden biri olan Davis’te doğdu. Mahalle, sabahları siren sesleriyle, geceleri ise motor gürültüleriyle uyanırdı. Kareem, dört kardeşin en büyüğüydü. Annesi hastanede gece vardiyasında hemşire yardımcısı olarak çalışır, babasıysa inşaatlarda taşeron işlerde sürünürdü.

Kareem’in çocukluğu, dar sokakların arasında oynanan basketbol maçlarıyla, okul dönüşü annesinin yorgun yüzünü izleyerek geçti. Babası, 2012 yazının kavurucu bir gününde, hiçbir not bırakmadan evi terk etti.
O gün, Kareem’in içinde bir şey koptu. Sanki mahalledeki sıcak beton bile o gidişi duymuştu.

Babası gittiğinde Kareem dokuz yaşındaydı. Bir çocuğun dünyasında “gitmek” geri dönmemek demekti. O günden sonra Kareem, evin sessiz koruyucusu oldu — kardeşlerinin uykusunu, annesinin gözyaşını, her şeyden çok da sessizliğin ağırlığını taşıdı.
 

---

Chapter 2 — Sokak Dersleri (2013–2019)
 

Davis’te büyümek, bir şekilde sokakla anlaşma yapmaktı. Okul, Kareem için bir zorunluluktu ama sokaklar... onlar hayatta kalmayı öğretiyordu.
Ortaokul yıllarında müzikle tanıştı. İlk mikrofonu, bozuk bir radyo parçalarından yaptığı bir icattı. Şarkı sözleri defterinin sayfalarını dolduruyordu: kırılmış aileler, sessiz öfkeler, umut kırıntıları...

Ama hayat sadece müzikten ibaret değildi. Para lazımdı. Annesi ikinci iş bulmuştu ama faturalar yine de yetişmiyordu. Kareem, mahallede “gözlem yapan” çocuklardan biriydi. Küçük işlerle başladı: koşu, haber taşıma, sonra bazı geceler “paket” dediği şeyleri dağıtmaya başladı. Aslında ne taşıdığını biliyordu ama düşünmemeyi seçti. Çünkü o yaşta, bazen doğruyu bilmek insanı öldürürdü.

Kareem’in iç dünyası ikiye bölünmüştü: gündüzleri okulda sessiz, zeki bir çocuk; geceleri ise sokağın gürültüsüne karışan bir gölge.
Bir gün, defterine şunu yazdı:

“Bazıları hayatta kalmak için dua eder, ben hayatta kalırken dua etmeyi unuttum.”

---

CHAPTER 3 — Mezuniyet ve Gecenin Işıkları 
 

Lise yılları boyunca Kareem, hem müzikte hem sokakta tanınmaya başladı. Küçük ev stüdyolarında kayıt alıyor, YouTube’a kendi parçalarını yüklüyordu. Şarkıları hamdı, kirliydi ama içtendi. Her satırında Davis’in duvarlarına kazınmış hikâyeler vardı.

Lise bitince üniversiteyi düşünmedi. “Diploma beni kurtarmaz,” diyordu. Bunun yerine müziğine yatırım yaptı. Sokakta tanıdığı birkaç kişiyle ortak bir kayıt stüdyosu kurdu. Ama o dönem, hala gri bir çizgideydi. Parayı bazen müzikten, bazen de başka yerlerden kazanıyordu. O dengeyi kurmak kolay değildi.

Bir gece, stüdyoda sabahlarken, eski bir arkadaşı “neden kendi markanı kurmuyorsun?” diye sordu.
Kareem düşündü.
Ve belki de ilk defa “sokaktan çıkmak” fikri, ona gerçek geldi..

---

CHAPTER 4 — Wright Records (2024)

2024’te Kareem, New Jersey’e taşındı. Orada, bir dairede doğan küçük bir fikir büyüdü: Wright Records.
Şirket, ilk başta sadece yerel sanatçılara kayıt imkânı sunuyordu ama Kareem’in sosyal çevresi, Davis’teki bağlantıları ve internet üzerindeki popülaritesi sayesinde kısa sürede büyüdü.

Wright Records kısa zamanda “yeraltı müziğinin yeni sesi” olarak anılmaya başladı. Kareem hem yapımcı, hem sanatçı, hem de menajerdi. O yıl boyunca yirmiden fazla bağımsız sanatçının EP’si yayımlandı. Ancak iş büyüdükçe sorumluluk da büyüdü. Sokak geçmişi, kurumsal dünyanın masalarında yer bulamıyordu. Kareem artık takım elbise giyiyor, sözleşme imzalıyordu ama geceleri aynada hâlâ Davis’in çocuğunu görüyordu.
Müziği ona para kazandırmıştı, ama huzuru değil.

---

CHAPTER 5 — Satış (2025)

2025’in başında, İtalya merkezli Rossi Entertainment Group, Wright Records’la ilgilenmeye başladı. Onlar, şirketin genç kitle üzerindeki etkisini fark etmişti.
Görüşmeler haftalar sürdü. Kareem’in ilk uluslararası uçuşu Roma’ya oldu. Orada, şirketin CEO’suyla el sıkıştığında, gözlerinde karmaşık bir parıltı vardı — kazandığını sanan ama aslında bir şeyini kaybeden bir adamın bakışı.

Anlaşma tamamlandığında Wright Records, 500 bin dolara Rossi Entertainment’a satıldı. Kareem artık resmi olarak bir iş adamıydı. Ama satıştan sonra stüdyosuna geri döndüğünde, odada yankılanan sessizlik ona şunu hatırlattı:

“Ben bu işi para için değil, nefes almak için yapmıştım.”

Şirket gitti, ama hikâye bitmedi.
Wright hâlâ yazıyor, hâlâ söylüyor.
Ve belki, Wright Records artık onun değil ama hikâye hâlâ onun sesiyle yazılıyor.

Kasım 8, 2025 tarihinde uurindark tarafından düzenlendi

[nadasbag]

başarılarının dewamını dilerim

[uurindark]

[uurindark]

[uurindark]

[uurindark]

[uurindark]

[uurindark]

 

[uurindark]

[uurindark]