Patrick Mitchell

Aralık 24, 2025

Aralık 24, 2025

rez

Aralık 24, 2025

in: Gangs in Los Santos, Outlaw Motorcycle Club,Gangs
Patrick Mitchell | CHAPTER II - Yamaya Giden Yol

For other biker gangs, see Bikers

crunk_devil2-removebg-preview.png.3a8cd4caf510b6244a57fd829346156d.png

Yamayı aldığı gün, Patrick Mitchell’in yüzünde abartılı bir ifade yoktu. Ne sırıtma vardı ne de gurur gösterisi. Crunk Devil’s MC kulüp binasında hava her zamanki gibiydi; ağır, sakin ve dikkatli. Kirk, kulübün President’i, yamayı Patrick’e uzattığında yalnızca kısa bir an gözlerinin içine baktı. O bakış, “artık izleniyorsun” demenin başka bir yoluydu. Patrick yamayı aldı, başını salladı ve geri çekildi. O an Prospect olmuştu. Daha fazlası değil, ama artık kesinlikle daha azı da değildi.

O günden sonra Patrick’in zamanı ikiye bölündü: görev olan anlar ve beklenen anlar. Prospect olmak, sürekli hareket etmek değildi; doğru anda hareket etmekti. Patrick bunu hemen kavradı. Emir gelmeden adım atmadı. Kimse ona “şunu da yap” demeden fazlasını eklemedi. Crunk Devil’s içinde en tehlikeli adamlar, sınırlarını bilmeyenlerdi. Patrick sınırları seviyordu.

İlk haftalar, küçük ama dikkatli işlerdi. Taşıma, kontrol, bekleme. Patrick hepsini eksiksiz yaptı. Ne hızlı görünmeye çalıştı ne de yavaş. İş bitince rapor verdi, sustu. Santos’ta öğrendiği disiplin, burada kendini gösteriyordu. Kimse yüksek sesle övmedi ama bakışlar değişmeye başladı. Artık Patrick, sadece “o adam” değildi; adı bilinen bir Prospect’ti.

Kirk onu izliyordu. Bunu Patrick hissediyordu. President, fazla konuşmazdı ama her detayı görürdü. Patrick de bu yüzden hata yapmamaya değil, doğru durmaya odaklandı. Çünkü MC içinde hata telafi edilebilirdi; karakter bozulursa iş biterdi.

Kulüp dışında, Patrick daha rahat bir hâl aldı. Sertti ama içine kapanık değildi. Sohbet eder, güler, lafı yerinde sokardı. Yama sırtına geçtikten sonra özgüveni daha da netleşti. Kadınlar bunu fark ediyordu. Patrick çapkındı ama kaba değildi. Zorlamazdı. Geceler bazen kısa, bazen uzun sürerdi ama sabah olduğunda yama hep sırtındaydı. O çizgiyi hiç geçmedi.

İdeolojisi değişmemişti. Patrick hâlâ neo-naziydi. Yahudilere karşı beslediği öfke içindeydi, radikal İslamcı saldırıların yarattığı kin hâlâ zihninde dönüyordu. Müslümanlara karşı bakışı sertti, güveni yoktu. Ama Crunk Devil’s MC içinde bu düşüncelerini öne sürmedi. Çünkü burası bir fikir kulübü değil, bir yoldu. Patrick bu ayrımı net yapıyordu.

Prospect olmak, Patrick için bir sınavdan çok bir uyum süreciydi. Ne olmak istediğini biliyordu ama ne zaman olunacağını da öğrenmişti. Emirsiz iş yapmadı. Emir gelince de yarım bırakmadı. MC’nin sevdiği adam tipi buydu.

Bir akşam, kulüp binasının önünde sigara içerken Kirk yanına geldi. Sessizlik uzundu ama rahatsız edici değildi. Kirk kısa bir cümle kurdu:
“Yolunu bozmadın.” Patrick sadece başını salladı. Gülümsedi. Bu, Crunk Devil’s dilinde uzun bir konuşma demekti.

Patrick Mitchell artık Member’a daha yakındı. Ama hâlâ Prospect’ti. Ve o, bu farkı biliyordu.